เริ่มรู้สึกว่าอยู่กับคนที่ไม่อยากพัฒนายากขึ้นทุกวัน ชวนทำอะไรก็ไม่อยากทำ เสนออะไรไปก็ปิดประตูใส่ ก็แล้วแต่พ่กมึงเลยละกันค่ะ กูเหนื่อยจะเข็นแล้ว กูทำตามลู่ทางของกูคนเดียวก็ได้ เดี๋ยวพอกูปรับฐานเงินเดือนหนีขึ้นไป ไม่วายจะมานินทากูลับหลังอีก ถ้าชีวิตพ่กมึงจะมีแต่กินดื่มเที่ยวโดยเลือกจะมองข้ามการพัฒนาตัวเองกันขนาดนี้ ก็รอให้เขาเชิญออกไปเถอะ พวกมังจะได้สำนึกเอง เมื่อถึงเวลานั้นเทวดาหน้าไหนก็ช่วยไม่ได้เพราะเลือกจะไม่ช่วยเหลือตัวเองตั้งแต่แรก