นนท์ไม่อยากเป็นคนธรรมดา แต่นนท์ไม่มีโอกาส ลึกๆแล้วนนท์รู้สึกตัวเองว่า ตัวเองมีความสามารถไม่แพ้คนอื่นเหมือนกัน

ไม่รู้หลายๆคนเคยตั้งคำถามกับตัวเองมั้ยว่า เราสามารถไปได้ไกลกว่านี้มั้ย ไม่ใช่ทุกวันนี้ดีและไม่ใช่ทุกวันนี้ไม่ดี นนท์มีชีวิตเหมือนคนทั่วไป แต่แค่บางทีเดินๆไป นั่งๆนอนๆไปก็มีเอะใจคิดบ้าง

หลายๆครั้งนนท์ได้นั่งทบทวนอดีต ว่าเราทำบางสิ่งบางอย่างได้อย่างไรจนประสบความสำเร็จได้ที่ผ่านมาแม้ช่วงนั้นจะไม่ใช่การประกอบอาชีพ แต่นนท์รู้สึกว่านนท์มีตัวตนขึ้นมา มีคนเห็นคุณค่าในตัวนนท์

นนท์รู้ว่าการมัวมานั่งน้อยใจชีวิตตัวเองไม่มีประโยชน์ทุกวันนี้นนท์ไม่เป็นแล้ว นนท์พยายามก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง ฝืนทำสิ่งที่ไม่อยากทำบ้างฝึกฝนตัวเอง วันละเล็กวันละน้อย นนท์ไม่รู้ว่าวันข้างหน้ามันจะกลายเป็นอะไรเหมือนกัน แต่นนท์รู้แค่เพียงว่านนท์พยายามทำตัวเองแต่ละวัน ให้ดีที่สุดแล้ว เท่าที่จะเป็นไปได้

นี่คือเสียงในใจของนนท์หลังจากที่นนท์สำรวจตัวเองมาซักพัก

นนท์ต้องทำความเข้าใจมัน แม้นนท์จะยังไม่เข้าใจตัวเองทั้งหมด แต่ดีใจที่อย่างน้อยบทสนทนามันก็ได้เดินเรื่องในตัวเองบ้างแล้ว