ผมยกตัวอย่างง่ายๆ

สมมุติว่ารัฐสงสัยนาย A จะมีเอี่ยวจีนเทา
รัฐอยากรู้ การเดินบัญชีธนาคาร ของนาย A
รัฐควรจะต้องออกหมายศาสเพื่อขอข้อมูลจากธนาคารอะไรทำนองนี้ก่อนไหมครับ

ถ้าระบบนี้สามารถดึงข้อมูลจากธนาคารพาณิชโดยตรงได้เลย แบบนี้ผมว่าล้ำเส้นแล้วครับ (อันนี้คือตัวอย่างที่ extremeนะ) เค้าอาจมีแบบ เอาข้อมูลมาก่อนแล้วค่อยขออนุมัตศาลละมั้ง แล้วนายเอจะรู้ไหมว่าโดนค้นข้อมูล ?และสามารถฟ้องกลับได้ไหม? ถ้ากรณีศาลไม่อนุมัติแล้วเอาข้อมูลมา แล้วใครจะรับผิดชอบ? )


ถ้าแบบนี้สำหรับผมนี่ธงแดงตัวใหญ่ๆเลย คุณอาจจะบอกว่ามันสามารถควบคุมขอบเขตได้ แต่สำหรับผมอำนาจแบบนี้เมื่อรัฐได้ไปแล้วโอกาสจะยอมปล่อยมือนั้นยากมาก มีแต่จะล้ำเส้นมากขึ้นเรื่อยๆ

ประเทศในยุโรปที่คุณชอบยกตัวอย่างมา ส่วนมากก็อยู่ในสหภาพยุโรป
ซึ่งปีหน้าธนาคารกลางยุโรปก็จะเริ่มใช้ CBDC แล้ว
ผมคงไม่ต้องอธิบายว่า CBDC นั้น มีแนวโน้มสอดแนมและควบคุมประชาชนขนาดไหน

สรุปอันตรายมากครับ นโยบายนี้อย่าทำเลย
ถ้าพรรคส้มชนะเลือกตั้งแล้วได้เป็นรัฐบาลผมก็ไม่มีปัญหา ความจริงชอบนโยบายบางอัน เช่น ให้สมัครทหารแทนเกณฑ์ แก้รัฐธรรมนูญ สุราเสรีอะไรพวกนี้ แต่นโยบายที่ผมชอบพวกนี้จะไม่มีความหมายอะไรเลย ถ้าจะต้องแลกมากกับการที่เสี่ยงแลกกับการมีโอกาสโดนสอดส่องควบคุม