When a good friend of mine, a staunch Bitcoiner, told me that he still couldn't comprehend or find any logic in my radical phase of change -considering my background as an expert in Austrian economics- whereby I now hold Monero and its Tail Emission mechanism above all else and emphasize the futility of Bitcoin despite me having been the most relentless defender of its absolute capped supply and deflationary outcomes years ago, I patiently set out to make the following explanation:
As someone who has internalized the sound money principles of the Austrian School of Economics, this intellectual evolution of mine might seem like a contradiction to you, but to my mind, it was actually akin to a transition from theory to cryptographic and thermodynamic reality.
Forgive me for speaking in generalizations (I know you, T; with your incredibly broad, critical, and inherently healthy mindset, you are leagues ahead of the people I am generalizing about), but the fundamental fallacy of Bitcoin maximalists is that they view money merely as an economic abstraction and ignore the physical and mathematical security costs of the decentralized network it runs on. You can check out the Budget.day website to see what I mean. Anyway, this dogma, built upon the 21 million absolute supply cap, is a design flaw that, in the long run, will cause the system either to self-destruct or to fall under the control of a small elite -just like the fiat/gold systems criticized by maximalists like the old me, who uncompromisingly defended Bitcoin from an Austrian deflationist perspective back then.
The Austrian economic paradigm dictates that inflation is a hidden tax and that it usurps property rights. This is flawless in theory. However, cryptography and blockchain do not constitute a pure economic model, but rather an engineering and thermodynamic system -and I know you possess an engineering mind that grasps this better than I do, T. In order to protect a decentralized network from "outside" attacks (by states, banks, quantum computers, blackmailers, and other malicious actors), physical energy (hash rate) must be expended, right? To assume that this security architecture is free is, to put it mildly, engineering ignorance. Therefore, paying the miners who secure the network is mandatory. Bitcoin makes this payment via the block reward (inflation) until it reaches the 21 million cap. However, once this reward drops to zero (or significantly decreases, the pains of which the BTC camp will experience very soon), the network's entire security will be reduced to relying on transaction fees. From a game-theoretic perspective, and once the economic incentive structure is understood, miners will need to collect massive transaction fees for the Bitcoin network to survive. This was exactly the point where my mind was blown, because this situation yields one of two fatal consequences:
First, if people do not pay high transaction fees, miners will abandon the network. A low hash rate leaves the network vulnerable to 51% attacks and block reorganizations. At this point, Bitcoin's "absolute scarcity" becomes nothing more than a stealable or alterable database.
Second, if transaction fees become high enough to secure the network (such as $100-$500 per transaction), Bitcoin ceases to be a "peer-to-peer electronic cash system." It merely devolves into a clunky system where only massive institutions, banks, and elites settle among themselves (that "settlement layer" bullshit they constantly beat into our heads).
This was exactly the primitiveness and susceptibility to manipulation of gold: Because it was difficult to transport and store, it got locked away in the vaults of central banks and elites, and paper money (IOUs) was printed against it. Due to the 21 million dogma, Bitcoin, condemned to high fees, was heading down the path of becoming the central bank of the very digital gold it invented, in my view. Whatever happened to the P2P Electronic Cash System?
Let's get to the logic of Monero's Tail Emission. The infinite, fixed emission in Monero is neither a random, unpredictable, and manipulative inflation dependent on technological developments (new mineral deposits or ore beds, deep-sea mining, asteroid mining, advancements in mining technology, etc.) like in the gold system, nor is it a Keynesian quantitative easing fallacy that creates a Cantillon Effect at the whim of the centralist elite parasites of the fiat money system.
The Monero network generates a fixed 0.6 XMR per block. This amount never increases or decreases. As the total supply grows, the percentage equivalent of this fixed 0.6 XMR continuously drops and mathematically approaches zero (the "asymptotically zero" concept, as you know). So, if inflation is 1% in the first year, it drops to 0.5% in the following decades, then to 0.1% in centuries, but it never hits absolute zero. This "nominal" subsequent production is a "guaranteed" minimum wage paid to miners to secure the network. Because of this, Monero can always keep its transaction fees low (in the range of a few cents or pennies). Low transaction fees ensure that Monero remains a shield of free trade and exchangeable value (I like to say Shield of Value) that can be used not by elites, but by anyone who wants to conduct uncensored commerce in their daily lives.
The most bitter truth that Bitcoin maximalists need to wake up to is this -and this was another one of those moments when lightning struck in my mind as I realized the possibilities: Absolute scarcity on a transparent blockchain is less a cypherpunk dream and more a surveillance state dystopia; it is literally the wet dream of Stalin and his ilk. In a currency where every transaction, balance, and trade of yours can be monitored by the entire world and by states, a 21 million supply limit does not protect your property rights; on the contrary, it puts a target on your back. I hope you are reading the daily news about Bitcoin maximalists being kidnapped and extorted in France and Brazil, as I know you don't have the disposition to live in a bubble.
While Monero ensures its operational integrity by financing its own network security with a Tail Emission -which appears inflationary to maximalists but actually progresses in a disinflationary manner- it also, thanks to the RandomX algorithm, strips mining away from ASIC cartels (as you know, good luck trying to save Bitcoin mining from the big capital and elites who basically camp out at the state's doorstep) and distributes it to standard processors (CPUs).
In summary, the Austrian economics critique of inflation is directed against fiduciary money (fiat tyranny), which states print unbacked and limitlessly, solely to finance their own spending. The Tail Emission in Monero, however, does not go to the state or a specific clique; it is an algorithmic and transparent "network defense tax" paid to miners scattered across the globe, preserving the system's integrity, its privacy-first virtuous structure, and the indestructibility of the network. Furthermore, it is a fundamental incentive structure that provides the solution to the free-rider problem that Bitcoin will face very soon. While the #Bitcoin network worships the number 21 million, abandoning the network's future security to luck, wishful thinking, and high fees to be paid by elites, #Monero guarantees that the network will function forever as digital cash with a deterministic emission approaching 0%. True sound money is not just that which can be scarce, but that which can forever defend its existence and the privacy of its users against any kind of attack from the outside.
Yıllar önce Bitcoin'in mutlak sınırlı arzının ve deflasyonist sonuçlarının en yılmaz savunucu olmama rağmen artık Monero'yu ve onun Tail Emission mekanizmasını her şeyin üstünde görüp Bitcoin'in beyhudeliğini vurgulamam karşısında, sağlam bir Bitcoiner olan iyi bir arkadaşımın, ben Avusturyacı iktisat erbabı iken benim böyle radikal değişim aşamamı hâlâ idrak edemediğini ve mantıklı bulamadığını anlattığında sabırla şu açıklamayı yapmaya giriştim:
Avusturya İktisat Okulu'nun sağlam para prensiplerini içselleştirmiş biri olarak benim yaşamış olduğum bu entelektüel evrim sana bir çelişki hâli gibi görünebilir, ama aslında teoriden kriptografik ve termodinamik gerçekliğe geçiş gibi bir şeydi bence.
Genelleme yaparak anlatacağım için affet (seni biliyorum T, çok açık fikirli, eleştirel ve doğal olarak sağlıklı zihin yapınla genelleme yapacağım kişilerden fersahlarca öndesin) ancak Bitcoin maksimalistlerinin temel yanılgısı, parayı sadece iktisadi bir soyutlama olarak görmeleri ve onun üzerinde çalıştığı merkeziyetsiz ağın fiziksel ve matematiksel güvenlik maliyetlerini yok saymalarıdır. Budget.day sitesine girip kastettiğim şeyi görebilirsin. Neyse, 21 milyon mutlak arz sınırı üzerinden kurulan bu dogma, uzun vadede sistemin kendi kendini yok etmesine veya tıpkı o zamanlar Bitcoin'i Avusturyacı deflasyonizm perspektifinden tavizsiz savunan benim gibi maksimalistlerin eleştirdikleri itibari para/altın sistemleri gibi küçük bir elitin kontrolüne girmesine neden olacak bir tasarım hatasıdır.
Avusturya iktisadi anlayışı, enflasyonun gizli bir vergi olduğunu ve mülkiyet haklarını gasp ettiğini söyler. Bu, teoride kusursuzdur. Ancak kriptografi ve blokzincir, saf bir iktisadi model değil, bir mühendislik ve termodinamik sistemidir ki bunu benden daha iyi kavrayan bir mühendis beyne sahip olduğunu da biliyorum T. Merkeziyetsiz bir ağın "dışarıdan" (devletler, bankalar, kuantum bilgisayarlar, şantajcılar gibi diğer kötücül aktörler) gelecek saldırılara karşı korunması için fiziksel bir enerji (hash rate) harcanması gerekir, değil mi? Bu güvenlik yapısının bedava olduğunu sanmak, en hafif tabirle mühendislik cehaletidir. Yani, ağı koruyan madencilere ödeme yapılması zorunludur. Bitcoin, bu ödemeyi 21 milyon sınırına ulaşana kadar blok ödülü (enflasyon) ile yapar. Ancak bu ödül sıfırlandığında (veya çok azaldığında ki pek yakında bunun acılarını yaşayacaktır BTC cenahı), ağın tüm güvenliği işlem ücretlerine (transaction fees) bel bağlayacak duruma düşecektir. Oyun teorik bakıldığında ve iktisadi teşvik yapısı anlaşıldığında Bitcoin ağının hayatta kalabilmesi için madencilerin devasa işlem ücretleri toplaması gerekecek. İşte tam burada benim kafada patlamalar gerçekleşti, zira bu durum iki ölümcül sonuçtan birini doğuruyordu:
Birincisi, eğer insanlar yüksek işlem ücreti ödemezse, madenciler ağı terk eder. Düşük hash rate, ağı %51 saldırılarına ve blok geri alımlarına (reorg) açık hâle getirir. Bu noktada Bitcoin'in "mutlak kıtlığı", çalınabilir veya değiştirilebilir bir veritabanından ibaret kalır.
İkincisi, eğer işlem ücretleri ağın güvenliğini sağlayacak kadar yüksek olursa (örneğin işlem başına 100$-500$), Bitcoin artık bir "eşler arası elektronik ödeme sistemi" olmaktan çıkar. Sadece devasa kurumların, bankaların ve elitlerin kendi aralarında mutabakat sağladığı (sürekli "settlement layer" diye diye kafa sikilen mevzu) hantal bir sisteme dönüşür.
Altının ilkelliği ve manipülasyona açıklığı tam da buydu: Taşınması ve saklanması zor olduğu için merkez bankalarının ve elitlerin kasalarına hapsoldu, üzerine kâğıt paralar (IOUs) basıldı. Bitcoin, 21 milyon dogması yüzünden yüksek ücretlere mahkûm olarak kendi icat ettiği dijital altının merkez bankası olma yolunda ilerliyordu bence. Nerede kalmıştı P2P Elektronik Nakit Sistemi?
Gelelim Monero'nun Tail Emission mantığına. Monero'daki sonsuz sabit emisyon, ne altın sistemindeki gibi rastgele, öngörülemez, teknolojik gelişmelere (yeni maden yatakları, derin deniz kazıları, asteroit madenciliği, madencilik teknolojisinde gelişmeler, vesaire) bağlı ve manipülatif bir enflasyondur ne de itibari para sisteminin merkeziyetçi elit parazitlerin keyfiyetindeki gibi Cantillon Etkisi doğuran Keynesyen bir kantitatif genişleme safsatasıdır.
Monero ağı, blok başına sabit 0,6 XMR üretir. Bu miktar asla artmaz veya azalmaz. Toplam arz büyüdükçe, bu sabit 0,6 XMR'ın yüzdesel karşılığı sürekli düşer ve matematiksel olarak sıfıra yakınsar (asymptotically zero meselesi, bilirsin). Yani ilk yıl enflasyon %1 ise, sonraki on yıllarda %0,5'e, yüzyıllar içinde de %0,1'e düşer ama asla mutlak sıfır olmaz. Bu "cüzi" ardıl üretim, madencilere ağın güvenliğini sağlamaları için verilen "garantili" bir asgari ücrettir. Bu sayede Monero işlem ücretlerini her zaman düşük (birkaç sent ya da kuruş bandında) tutabilir. Düşük işlem ücreti, Monero'nun elitlerin değil, günlük hayatta sansürsüz ticaret yapmak isteyen herkesin kullanabileceği özgür ticaretin ve mübadele edilebilir değerin kalkanı (Shield of Value) olarak kalmasını sağlar.
Bitcoin maksimalistlerinin uyanması gereken en acı gerçek de şudur ki bu da olasılıkları idrak ettiğimde kafamda şimşekler çakmasına sebep olan anlardandı: Şeffaf bir blokzincir üzerinde mutlak kıtlık, bir cypherpunk rüyasından ziyade, bir sürveyance/gözetim devleti distopyasıdır, Stalin ve benzerlerinin ıslak düşüdür resmen. Her transaksiyonunuzun, bakiyenizin ve ticaretinizin tüm dünya ve devletler tarafından izlenebildiği bir parada 21 milyonluk arz sınırı mülkiyet haklarınızı korumaz; aksine sizi hedef tahtasına oturtur. Her gün Fransa'da ve Brezilya'da Bitcoin maksimalistlerinin kaçırılıp gasp edildiği haberlerini okuyorsundur umarım, zira fanusta yaşayacak tıynette olmadığını biliyorum.
Monero, kendi ağ güvenliğini maksimalistlere göre enflasyonist görünen ama aslında dezenflasyonist ilerleyen Tail Emission ile finanse ederek operasyonel bütünlüğünü sağlarken, RandomX algoritması sayesinde de madenciliği ASIC kartellerinin (malum, devletin kapısında yatıp kalkan büyük sermaye ve elitlerden Bitcoin madenciliğini kurtar kurtarabilirsen) elinden alıp standart işlemcilere (CPU) dağıtır.
Özetle, Avusturya iktisadının enflasyon eleştirisi, devletlerin karşılıksız ve sınırsız bir şekilde, sadece kendi harcamalarını finanse etmek için bastığı itibari paraya (fiat tiranlığına) karşıdır. Monero'daki Tail Emission ise devlete veya bir zümreye gitmez; sistemin dürüstlüğünü, mahremiyet önceleyen erdem yapısını ve ağın yıkılmazlığını koruyan, dünyanın dört bir yanına dağılmış madencilere ödenen algoritmik ve şeffaf bir "ağ savunma vergisidir" ve pek yakında Bitcoin'in yüzleşeceği free-rider probleminin çözümü olan esaslı bir teşvik yapısıdır. Bitcoin ağı 21 milyon sayısına taparak ağın gelecekteki güvenliğini şansa, wishful thinking'e ve elitlerin ödeyeceği yüksek komisyonlara terk ederken, Monero %0'a yakınsayan deterministik bir emisyonla ağın sonsuza dek bir dijital nakit olarak işlemesini garanti altına alır. Gerçek sağlam para, sadece kıt olabilen değil, aynı zamanda varlığını ve kullanıcılarının mahremiyetini dışarıdan gelen her türlü saldırıya karşı sonsuza dek savunabilen paradır.
As someone who has internalized the sound money principles of the Austrian School of Economics, this intellectual evolution of mine might seem like a contradiction to you, but to my mind, it was actually akin to a transition from theory to cryptographic and thermodynamic reality.
Forgive me for speaking in generalizations (I know you, T; with your incredibly broad, critical, and inherently healthy mindset, you are leagues ahead of the people I am generalizing about), but the fundamental fallacy of Bitcoin maximalists is that they view money merely as an economic abstraction and ignore the physical and mathematical security costs of the decentralized network it runs on. You can check out the Budget.day website to see what I mean. Anyway, this dogma, built upon the 21 million absolute supply cap, is a design flaw that, in the long run, will cause the system either to self-destruct or to fall under the control of a small elite -just like the fiat/gold systems criticized by maximalists like the old me, who uncompromisingly defended Bitcoin from an Austrian deflationist perspective back then.
The Austrian economic paradigm dictates that inflation is a hidden tax and that it usurps property rights. This is flawless in theory. However, cryptography and blockchain do not constitute a pure economic model, but rather an engineering and thermodynamic system -and I know you possess an engineering mind that grasps this better than I do, T. In order to protect a decentralized network from "outside" attacks (by states, banks, quantum computers, blackmailers, and other malicious actors), physical energy (hash rate) must be expended, right? To assume that this security architecture is free is, to put it mildly, engineering ignorance. Therefore, paying the miners who secure the network is mandatory. Bitcoin makes this payment via the block reward (inflation) until it reaches the 21 million cap. However, once this reward drops to zero (or significantly decreases, the pains of which the BTC camp will experience very soon), the network's entire security will be reduced to relying on transaction fees. From a game-theoretic perspective, and once the economic incentive structure is understood, miners will need to collect massive transaction fees for the Bitcoin network to survive. This was exactly the point where my mind was blown, because this situation yields one of two fatal consequences:
First, if people do not pay high transaction fees, miners will abandon the network. A low hash rate leaves the network vulnerable to 51% attacks and block reorganizations. At this point, Bitcoin's "absolute scarcity" becomes nothing more than a stealable or alterable database.
Second, if transaction fees become high enough to secure the network (such as $100-$500 per transaction), Bitcoin ceases to be a "peer-to-peer electronic cash system." It merely devolves into a clunky system where only massive institutions, banks, and elites settle among themselves (that "settlement layer" bullshit they constantly beat into our heads).
This was exactly the primitiveness and susceptibility to manipulation of gold: Because it was difficult to transport and store, it got locked away in the vaults of central banks and elites, and paper money (IOUs) was printed against it. Due to the 21 million dogma, Bitcoin, condemned to high fees, was heading down the path of becoming the central bank of the very digital gold it invented, in my view. Whatever happened to the P2P Electronic Cash System?
Let's get to the logic of Monero's Tail Emission. The infinite, fixed emission in Monero is neither a random, unpredictable, and manipulative inflation dependent on technological developments (new mineral deposits or ore beds, deep-sea mining, asteroid mining, advancements in mining technology, etc.) like in the gold system, nor is it a Keynesian quantitative easing fallacy that creates a Cantillon Effect at the whim of the centralist elite parasites of the fiat money system.
The Monero network generates a fixed 0.6 XMR per block. This amount never increases or decreases. As the total supply grows, the percentage equivalent of this fixed 0.6 XMR continuously drops and mathematically approaches zero (the "asymptotically zero" concept, as you know). So, if inflation is 1% in the first year, it drops to 0.5% in the following decades, then to 0.1% in centuries, but it never hits absolute zero. This "nominal" subsequent production is a "guaranteed" minimum wage paid to miners to secure the network. Because of this, Monero can always keep its transaction fees low (in the range of a few cents or pennies). Low transaction fees ensure that Monero remains a shield of free trade and exchangeable value (I like to say Shield of Value) that can be used not by elites, but by anyone who wants to conduct uncensored commerce in their daily lives.
The most bitter truth that Bitcoin maximalists need to wake up to is this -and this was another one of those moments when lightning struck in my mind as I realized the possibilities: Absolute scarcity on a transparent blockchain is less a cypherpunk dream and more a surveillance state dystopia; it is literally the wet dream of Stalin and his ilk. In a currency where every transaction, balance, and trade of yours can be monitored by the entire world and by states, a 21 million supply limit does not protect your property rights; on the contrary, it puts a target on your back. I hope you are reading the daily news about Bitcoin maximalists being kidnapped and extorted in France and Brazil, as I know you don't have the disposition to live in a bubble.
While Monero ensures its operational integrity by financing its own network security with a Tail Emission -which appears inflationary to maximalists but actually progresses in a disinflationary manner- it also, thanks to the RandomX algorithm, strips mining away from ASIC cartels (as you know, good luck trying to save Bitcoin mining from the big capital and elites who basically camp out at the state's doorstep) and distributes it to standard processors (CPUs).
In summary, the Austrian economics critique of inflation is directed against fiduciary money (fiat tyranny), which states print unbacked and limitlessly, solely to finance their own spending. The Tail Emission in Monero, however, does not go to the state or a specific clique; it is an algorithmic and transparent "network defense tax" paid to miners scattered across the globe, preserving the system's integrity, its privacy-first virtuous structure, and the indestructibility of the network. Furthermore, it is a fundamental incentive structure that provides the solution to the free-rider problem that Bitcoin will face very soon. While the #Bitcoin network worships the number 21 million, abandoning the network's future security to luck, wishful thinking, and high fees to be paid by elites, #Monero guarantees that the network will function forever as digital cash with a deterministic emission approaching 0%. True sound money is not just that which can be scarce, but that which can forever defend its existence and the privacy of its users against any kind of attack from the outside.
Yıllar önce Bitcoin'in mutlak sınırlı arzının ve deflasyonist sonuçlarının en yılmaz savunucu olmama rağmen artık Monero'yu ve onun Tail Emission mekanizmasını her şeyin üstünde görüp Bitcoin'in beyhudeliğini vurgulamam karşısında, sağlam bir Bitcoiner olan iyi bir arkadaşımın, ben Avusturyacı iktisat erbabı iken benim böyle radikal değişim aşamamı hâlâ idrak edemediğini ve mantıklı bulamadığını anlattığında sabırla şu açıklamayı yapmaya giriştim:
Avusturya İktisat Okulu'nun sağlam para prensiplerini içselleştirmiş biri olarak benim yaşamış olduğum bu entelektüel evrim sana bir çelişki hâli gibi görünebilir, ama aslında teoriden kriptografik ve termodinamik gerçekliğe geçiş gibi bir şeydi bence.
Genelleme yaparak anlatacağım için affet (seni biliyorum T, çok açık fikirli, eleştirel ve doğal olarak sağlıklı zihin yapınla genelleme yapacağım kişilerden fersahlarca öndesin) ancak Bitcoin maksimalistlerinin temel yanılgısı, parayı sadece iktisadi bir soyutlama olarak görmeleri ve onun üzerinde çalıştığı merkeziyetsiz ağın fiziksel ve matematiksel güvenlik maliyetlerini yok saymalarıdır. Budget.day sitesine girip kastettiğim şeyi görebilirsin. Neyse, 21 milyon mutlak arz sınırı üzerinden kurulan bu dogma, uzun vadede sistemin kendi kendini yok etmesine veya tıpkı o zamanlar Bitcoin'i Avusturyacı deflasyonizm perspektifinden tavizsiz savunan benim gibi maksimalistlerin eleştirdikleri itibari para/altın sistemleri gibi küçük bir elitin kontrolüne girmesine neden olacak bir tasarım hatasıdır.
Avusturya iktisadi anlayışı, enflasyonun gizli bir vergi olduğunu ve mülkiyet haklarını gasp ettiğini söyler. Bu, teoride kusursuzdur. Ancak kriptografi ve blokzincir, saf bir iktisadi model değil, bir mühendislik ve termodinamik sistemidir ki bunu benden daha iyi kavrayan bir mühendis beyne sahip olduğunu da biliyorum T. Merkeziyetsiz bir ağın "dışarıdan" (devletler, bankalar, kuantum bilgisayarlar, şantajcılar gibi diğer kötücül aktörler) gelecek saldırılara karşı korunması için fiziksel bir enerji (hash rate) harcanması gerekir, değil mi? Bu güvenlik yapısının bedava olduğunu sanmak, en hafif tabirle mühendislik cehaletidir. Yani, ağı koruyan madencilere ödeme yapılması zorunludur. Bitcoin, bu ödemeyi 21 milyon sınırına ulaşana kadar blok ödülü (enflasyon) ile yapar. Ancak bu ödül sıfırlandığında (veya çok azaldığında ki pek yakında bunun acılarını yaşayacaktır BTC cenahı), ağın tüm güvenliği işlem ücretlerine (transaction fees) bel bağlayacak duruma düşecektir. Oyun teorik bakıldığında ve iktisadi teşvik yapısı anlaşıldığında Bitcoin ağının hayatta kalabilmesi için madencilerin devasa işlem ücretleri toplaması gerekecek. İşte tam burada benim kafada patlamalar gerçekleşti, zira bu durum iki ölümcül sonuçtan birini doğuruyordu:
Birincisi, eğer insanlar yüksek işlem ücreti ödemezse, madenciler ağı terk eder. Düşük hash rate, ağı %51 saldırılarına ve blok geri alımlarına (reorg) açık hâle getirir. Bu noktada Bitcoin'in "mutlak kıtlığı", çalınabilir veya değiştirilebilir bir veritabanından ibaret kalır.
İkincisi, eğer işlem ücretleri ağın güvenliğini sağlayacak kadar yüksek olursa (örneğin işlem başına 100$-500$), Bitcoin artık bir "eşler arası elektronik ödeme sistemi" olmaktan çıkar. Sadece devasa kurumların, bankaların ve elitlerin kendi aralarında mutabakat sağladığı (sürekli "settlement layer" diye diye kafa sikilen mevzu) hantal bir sisteme dönüşür.
Altının ilkelliği ve manipülasyona açıklığı tam da buydu: Taşınması ve saklanması zor olduğu için merkez bankalarının ve elitlerin kasalarına hapsoldu, üzerine kâğıt paralar (IOUs) basıldı. Bitcoin, 21 milyon dogması yüzünden yüksek ücretlere mahkûm olarak kendi icat ettiği dijital altının merkez bankası olma yolunda ilerliyordu bence. Nerede kalmıştı P2P Elektronik Nakit Sistemi?
Gelelim Monero'nun Tail Emission mantığına. Monero'daki sonsuz sabit emisyon, ne altın sistemindeki gibi rastgele, öngörülemez, teknolojik gelişmelere (yeni maden yatakları, derin deniz kazıları, asteroit madenciliği, madencilik teknolojisinde gelişmeler, vesaire) bağlı ve manipülatif bir enflasyondur ne de itibari para sisteminin merkeziyetçi elit parazitlerin keyfiyetindeki gibi Cantillon Etkisi doğuran Keynesyen bir kantitatif genişleme safsatasıdır.
Monero ağı, blok başına sabit 0,6 XMR üretir. Bu miktar asla artmaz veya azalmaz. Toplam arz büyüdükçe, bu sabit 0,6 XMR'ın yüzdesel karşılığı sürekli düşer ve matematiksel olarak sıfıra yakınsar (asymptotically zero meselesi, bilirsin). Yani ilk yıl enflasyon %1 ise, sonraki on yıllarda %0,5'e, yüzyıllar içinde de %0,1'e düşer ama asla mutlak sıfır olmaz. Bu "cüzi" ardıl üretim, madencilere ağın güvenliğini sağlamaları için verilen "garantili" bir asgari ücrettir. Bu sayede Monero işlem ücretlerini her zaman düşük (birkaç sent ya da kuruş bandında) tutabilir. Düşük işlem ücreti, Monero'nun elitlerin değil, günlük hayatta sansürsüz ticaret yapmak isteyen herkesin kullanabileceği özgür ticaretin ve mübadele edilebilir değerin kalkanı (Shield of Value) olarak kalmasını sağlar.
Bitcoin maksimalistlerinin uyanması gereken en acı gerçek de şudur ki bu da olasılıkları idrak ettiğimde kafamda şimşekler çakmasına sebep olan anlardandı: Şeffaf bir blokzincir üzerinde mutlak kıtlık, bir cypherpunk rüyasından ziyade, bir sürveyance/gözetim devleti distopyasıdır, Stalin ve benzerlerinin ıslak düşüdür resmen. Her transaksiyonunuzun, bakiyenizin ve ticaretinizin tüm dünya ve devletler tarafından izlenebildiği bir parada 21 milyonluk arz sınırı mülkiyet haklarınızı korumaz; aksine sizi hedef tahtasına oturtur. Her gün Fransa'da ve Brezilya'da Bitcoin maksimalistlerinin kaçırılıp gasp edildiği haberlerini okuyorsundur umarım, zira fanusta yaşayacak tıynette olmadığını biliyorum.
Monero, kendi ağ güvenliğini maksimalistlere göre enflasyonist görünen ama aslında dezenflasyonist ilerleyen Tail Emission ile finanse ederek operasyonel bütünlüğünü sağlarken, RandomX algoritması sayesinde de madenciliği ASIC kartellerinin (malum, devletin kapısında yatıp kalkan büyük sermaye ve elitlerden Bitcoin madenciliğini kurtar kurtarabilirsen) elinden alıp standart işlemcilere (CPU) dağıtır.
Özetle, Avusturya iktisadının enflasyon eleştirisi, devletlerin karşılıksız ve sınırsız bir şekilde, sadece kendi harcamalarını finanse etmek için bastığı itibari paraya (fiat tiranlığına) karşıdır. Monero'daki Tail Emission ise devlete veya bir zümreye gitmez; sistemin dürüstlüğünü, mahremiyet önceleyen erdem yapısını ve ağın yıkılmazlığını koruyan, dünyanın dört bir yanına dağılmış madencilere ödenen algoritmik ve şeffaf bir "ağ savunma vergisidir" ve pek yakında Bitcoin'in yüzleşeceği free-rider probleminin çözümü olan esaslı bir teşvik yapısıdır. Bitcoin ağı 21 milyon sayısına taparak ağın gelecekteki güvenliğini şansa, wishful thinking'e ve elitlerin ödeyeceği yüksek komisyonlara terk ederken, Monero %0'a yakınsayan deterministik bir emisyonla ağın sonsuza dek bir dijital nakit olarak işlemesini garanti altına alır. Gerçek sağlam para, sadece kıt olabilen değil, aynı zamanda varlığını ve kullanıcılarının mahremiyetini dışarıdan gelen her türlü saldırıya karşı sonsuza dek savunabilen paradır.
55❤️8❤1❤️1👀1👍1🔥1
